[H-M V] Kwatermistrzostwo - rekrutacja, odznaczenia, OdB i biografie postaci

[thorfinn]

Temat ten służy do:

1. Zgłoszenia swojej postaci do udziału w grze (HoI II) - proszę w poście zgłoszeniowym zamieścić następujące dane:

- nazwisko
- imię (i otczestwo)
- zdjęcie (nie jako link, aby były widoczne i się nie powtarzały)

- rodzaj sił zbrojnych (wojska lądowe / siły powietrzne / marynarka wojenna)
- sugerowany przydział (im ogólniejszy, tym łatwiej będzie mi go spełnić)

UWAGA - ELEMENT RPG:
Każdy z uczestników na do rozdysponowania 5 punktów, które może przeznaczyć na:

- poziom skill (doświadczenie) - koszt: 1 pkt.
- trait (cecha / umiejętność) - koszt: 1 pkt.
- trait (cecha / umiejętność) doktryna ofensywna i doktryna defensywna - koszt: 2 pkt.

lista cech dowódców (j. angielski)

na przykład:

nazwisko: Tverdokhlebov
imię i otczestwo: Wasilij Stiepanowicz



wojska lądowe
piechota; środkowy odcinek frontu

skill (doświadczenie): 3
trait (cecha / umiejętność): doktryna ofensywna

UWAGA! Niepoprawnie sformatowane posty będą usuwane!

2. Prezentowania w poście zgłoszeniowym szczegółowych informacji (biografia, historia, legenda, etc.) dotyczących Waszych postaci.

3. Prezentowania i nadawania odznaczeń dla szczególnie zasłużonych Graczy. Odznaczenia w porozumieniu z Organizatorem nadaje Szycha i Zoor lub wyznaczona przez nich osoba.

4. Zamieszczania aktualnego schematu organizacyjnego jednostek sił zbrojnych wraz z przydzielonymi dowódcami. Prowadzeniem sekcji OdB (Ordre de Bataille) zajmuje się Szycha lub wyznaczona przez niego osoba.

[Szycha]

<zostanie uzupełnione>



MEDALE:



ODB:
<zostanie uzupełnione>

[Zoor]

Nazwisko: Zooriew
Imię i otczestwo: Matwiej Rusłanowicz


Fotografia przedstawia Zooriewa kilkadziesiąt lat po zakończeniu wojny

Skill: 3, Panzer Leader, Engineer
Wojska lądowe, w tej edycji najchętniej dywizja pancerna (jak wszyscy się zwykle do nich pchają, to ja tym razem też ).
Przydział: jak najbliżej frontu, gdzieś na radzieckiej Białorusi.

Matwiej Rusłanowicz Zooriew urodził się w roku 1898 rodzinie chłopskiej (ojciec z pochodzenia Tatar, matka - pól-Rosjanka, pół-Ukrainka) na pograniczu kazachsko - rosyjskim. Mimo szalejącego na wsi analfabetyzmu, otrzymuje wykształcenie obejmujące naukę czytania i pisania, rachunki oraz podstawową wiedzę potrzebną do pracy w gospodarstwie swojego pana. Początkowo zatrudniony w polu, później przydzielony do nadzorowania jednej z chlewni, Zooriew wiedzie niczym nie zmącone życie nieoświeconego chłopa, od świtu do zmierzchu ciężko pracując, a w każde nakazane święto uczęszczając na cerkiewne nabożeństwa. W roku 1916 trafia w szeregi armii rosyjskiej i zostaje wysłane na front turecki, gdzie po raz pierwszy spotyka się z ideologią komunistyczną, której jednak wówczas nie poświęca zbyt wiele uwagi, zadowolony z życia lepszego, niż na zapadłej feudalnej wsi, gnębionej przez panów i popów. Poglądy kaprala Matwieja Rusłanowicza zmieniają się jednak znacząco w ciągu trzymiesięcznego oblężenia pozycji pułku w którym służy. Pomimo oficerskich zapewnień o nadchodzącej pomocy i zachęty do ufania carskim strategom, odsiecz nie nadchodzi, jedynie zapasy żywności i amunicji systematycznie zanikają. Pod koniec lutego 1917 wśród najbardziej światłych umysłów wśród wciąż żywych, lecz wycieńczonych żołnierzy, rodzi się myśl o dezercji i zawiązaniu samodzielnej komuny w górach. Początkowo pokojowe wystąpienie przeradza się w [wycięto ze względu na dosadność opisu], a turecki ostrzał artyleryjski utrudnia wydostanie się. Namówiony przez towarzysza [wycięto], Zooriew wraz z kilkoma innymi próbuje jednak przedrzeć się przez kordon, korzystając z osłony nocy i znajomości terenu - tylko po to, by natrafić na przybywających wreszcie z odsieczą Rosjan. Wiedząc jednak, że dezerterów rozstrzeliwują na miejscu lub zsyłają na katorgę, grupa z Matwiejem Rusłanowiczem w składzie ponownie umyka, próbując przedostać się do Gruzji.

W Tbilisi, już po upadku caratu, Zooriew spotyka się pierwszy raz z komitetem partii bolszewickiej i po kilku tygodniach otrzymuje legitymację oznaczoną numerem [wycięto]. Przechodzi w przeciągu kilku miesięcy metamorfozę z nieświadomego chłopa w oświeconego członka Partii, od tej pory działając ofiarnie na rzecz rewolucji, zarówno za czasów Republiki Zakaukaskiej, jak i późniejszego mienszewickiego państwa gruzińskiego. Wraz z towarzyszami prowadzi akcje dywersyjne przeciwko współpracującemu z kapitalistami i kułakami rządowi, a w dniu wyzwolenia - ofiarnie pomaga Armii Czerwonej w zdobyciu miasta, dzięki czemu zaskarbia sobie wdzięczność lokalnego sekretarza i zostaje skierowany do powstającej właśnie w Zakaukaskiej FSRR szkoły oficerskiej. "Macie talent, Matwieju Rusłanowiczu, będzie z was dobry bolszewik i dobry dowódca" - miał usłyszeć przy odbieraniu skierowania. Od tej pory służy przykładnie Związkowi radzieckiemu jako dobry komunista, uświadamiając w zawiłościach polityki mniej zorientowanych w światowych sprawach towarzyszy. Będąc relatywnie niski stopniem unika procesu w czasie wielkiej czystki, choć do jego oszczędzenia przyczyniają się wydatnie zeznania, jakich udziela w kilkunastu sprawach. Zawiść, jaką tym samym wzbudza w reakcyjnych elementach kryjących się w WKP (b) jest jednym z głównych powodów jego przeniesienia z Kaukazu w spokojniejsze rejony. W roku 1941, gotów do walki z kapitalistami świata, staje na linii frontu wraz z milionami innych żołnierzy Robotniczo - Chłopskiej Armii Czerwonej. Poproszony o powiedzenie kilku słów o sobie odpowiada zwykle: "jestem prostym bolszewikiem, są ludzie ciekawsi ode mnie".

[Nikt ważny]

nazwisko: Trapszyc
imię i otczestwo: Władimir Aronowicz
wojska lądowe
a) piechota (zmotoryzowana/zmechanizowana) lub (oby nie)kawaleria, pogranicze Polsko-Rumuńskie
b) skill 1, Defensive Doctrine, Logistics Wizard, Trickster




Władimir Aronowicz Trapszyc (ur. 1908 w Benderach na Ukrainie ) – Władimir (właściwie Mordechaj) urodził się w rodzinie Żydów Aszkenazyjskich we wschodniej Ukrainie. Jego rodzina została wymordowana podczas pogromu zorganizowanego przez siły reakcjono-nacjonalistyczne w trakcie wojny domowej. Nie wiadomo czy dokonali tego Polacy, Petlurowcy czy „Biali”, ważne jest to że młody Mordechaj trafił do ośrodka dla pionierów w Kijowie, gdzie poznał dobrodziejstwo socjalizmu. Mordechaj był nieprzeciętnie zdolnym uczniem i chłonął socjalizm jak gąbka wodę. Szybko doszedł do wniosku że żydowskość to anachroniczna pozostałość umierającej religii oraz systemu kapitalistyczno-burżuazyjnego, przybrawszy imię po swym ulubionym nauczycielu i wykładowcy marksizmu stał się gorliwym komunistą-internacjonalistą. Uczywszy się pilnie (zwłaszcza języków do których jak to Żyd miał talent) zdobył dwukrotnie nagrodę stalinowską dla pionierów i wywalczył przyjęcie do szkoły oficerskiej. Było to spełnienie jego marzeń, niemniej cechy które zapewniłyby mu sukces w każdej innej dziedzinie życia – ostrożne planowanie i przesadna dokładność – w wojsku okazały się zwadą. Szkołę ukończywszy z co najwyżej przeciętnym wynikiem, stacjonowałby zapewne do końca świata na Syberii, gdyby nie „urocza” funkcjonariuszka polityczna - Nadia. Nieżyczliwi uważają, że towarzysz Trapszyc uzyskał swoje stanowisko drogą mniej konwencjonalną...


Towarzysz Trapszyc tańczy w szkole wojskowej (wykonuje pod koniec numer z akordeonem).

[OLI]

Nazwisko: Kolcow
Imię i otczestwo: Lew Jurkowicz

Przydział: RKKA
Aktualny stopień: lejtnant
*Cechy bojowe: doktryna ofensywna; sztukmistrz; mistrz zasadzek
*Ocena umiejętności: 1
Sugerowany przydział: dywizje kawalerii zmotoryzowanej wspomagane brygadami pojazdów pancernych (ewentualnie: dywizje piechoty zmotoryzowanej) na granicy radziecko-łotowskiej.

* - Za: "Gotowość bojowa CCCP" autorstwa tow. Mołotowa

Urodzony: 21.08.1898 r.; Łańcut
Narodowość: ukraińska
Znajomość języków obcych: rosyjski biegle; polski w mowie
Cechy fizyczne: wysoki, szczupły; włosy brązowe; oczy zielone
Cechy szczególne: obrzezany

Z powodów osobistych w 1915 r. opuścił rodzinną miejscowość i razem z innymi uciekinierami podążał w kierunku Moskwy. Dzięki łotewskiemu wałachowi, którego podprowadził ze stajni Pana Potockiego, zaciągnął się do Konarmii tuż po jej powstaniu. Brawura w działaniach, kozacka fantazja i twardy łeb sprawiły, że "Sokół" - jak mawiano na młodego zagończyka - szybko stał się ulubieńcem kompanów z 4. Dywizji Kawalerii. Wielokrotnie cudem unikając śmierci udało mu się przejść cały szlak bojowy słynnej armii Buddionego. W 1926 r., już jako major, rozpoczął studia w moskiewskiej Akademii im. Frunzego, które ukończył (dopiero za drugim podejściem) z wyróżnieniem. Uniknąwszy represji w czasie Wielkiej Czystki został awansowany w 1941 r. na generała-lejtanta. Reprezentując szkołę psychologii uważa, że "prawdziwa wojna ma miejsce w naszych głowach", a kluczem do zwycięstwa jest zwątlenie morale przeciwnika na drodze ciągłego zwodzenia oraz wojny szarpanej, prowadzonej szybko i bezszelestnie.

mistrz zasadzek = ambusher (cecha)

[Guzkow]

nazwisko: Guzkow
imię i otczestwo: Andriej Iwanowicz



wojska lądowe
wojska pancerne, zmotoryzowane, kawaleria, a w ostateczności piechota; Ukraina

skill: 2
trait: Offensive Doctrine, Panzer Leader

Urodzony 6 czerwca 1900 roku w Tule w biednej rodzinie chłopskiej. Będąc ledwie wyrostkiem zaczął serdecznie nienawidzić właścicieli ziemskich i klasy wyższe za wyzyskiwanie chłopów i innych ciężko pracujących robotników. Po wybuchu wojny domowej, zmotywowany przemowami socjalistów, zaciągnął się do RKKA w listopadzie 1919, aby walczyć z wyzyskiwaczami klasy pracującej nacierającymi na rodzime miasto. Na początku 1920 przydzielony do 1 konarmii Budionnego. Brał udział w bitwie kawaleryjskiej pod Kastorną, która w znaczący sposób wpłynęła na upadek SZPR. Ostatnią operacją w której uczestniczył ( Od zaciągu minął wtedy równy rok ) było natarcie 1 konarmii na Sewastopol, który upadł 15 listopada. Za wyjątkową odwagę w walce z Białymi, dość dobre zdolności dowódcze, oddanie dla idei socjalizmu oraz odpowiednie pochodzenie, wysłany na kurs oficerów kawalerii ( Gdzie przy okazji nauczył się czytać i pisać ), a następnie Akademię Wojskową im. Michaiła Frunzego w Moskwie, którą ukończył w 1934. Po ukończeniu ów akademii dowodził brygadą czołgów. Czas czystek obszedł się z nim dobrze, gdyż nie mieszał się do polityki oraz był w miarę kompetentny jak na sowieckie warunki. Mniej szczęścia mieli inni. Weteran wojny domowej widzi w zaistniałej sytuacji szansę na awans oraz otrzymanie dowództwa nad dywizją pancerną, bądź kawaleryjską. Zwolennik wojsk pancernych w których widzi następcę kawalerii na nowoczesnym polu bitwy.


Zdjęcie Andrieja tuż po przydziale do 1 konarmii. ( Drugi kawalerzysta od lewej )

[Severian]

Nazwisko: Susłoparow
Imię i otczestwo: Jegor Awramowicz
Fotografia:


Skill - 2
- Trickster
- Engineer
- Winter Specialist
Rodzaj sił zbrojnych: Wojska lądowe
Sugerowany przydział: b/d

Życiorys: Jegor Awramowicz Susłoparow - urodzony 19 stycznia 1897 roku w małej wsi w Guberni Tambowskiej jako drugi syn w rodzinie. Z ósemki rodzeństwa jedynie czwórka dożyła wieku dojrzałego. Ukończył cztery klasy szkoły gimnnej, nim zmuszony został iść do pracy w hucie żelaza. W latach 1911-1915 wielokrotnie zatrzymywany przez Ochranę za udział w strajkach i działalności wywrotowej. Od tego czasu datują się jego kontakty z Komunistyczną Partią Rosji. Powołany do armii spędził na froncie następne dwa lata nieustannie agitując w swej kompanii przeciwko ciemiężycielom robotników i chłopów. Po rewolucji pułk dragonów, w którym służył, w całości przechodzi stan rewolucyjnego wzburzenia, na fali którego wypłynął Susłoparow. Szybko uzyskał stanowisko dowódcy kompanii, a następnie batalionu. W wojnie domowej służył w Konarmii Budionnego przechodząc ze słynnym później marszałkiem prawie cały szlak bojowy. Do 1921 roku dosłużył się stanowiska zastępcy komisarza pułku w 4 Dywizji Kawalerii. Po wojnie pozostał w czynnej służbie wojskowej w stopniu majora. Ukończył kursy kawaleryjskie w Akademii im. Frunzego w 1925. Awansował dość powoli uzyskując stopień podpułkownika w 1927, pułkownika w 1932 i kombryga w 1939. Okres czystek stalinowskich przetrwał w znacznej mierze dzięki trzymaniu się z towarzyszami z Konarmii, w której karierę rozpoczynał i sam Sekretarz Generalny.
Legitymację partyjną otrzymał w 1914 roku.

[adammos]

Nazwisko: Gełajew
Imię i otczestwo: Rusłan Musajewicz



Przydział: wojska lądowe, ze wskazaniem na jednostki górskie.

Skill: 1
Traity: komandos, doktryna ofensywna, spec od walki w zimie

[Camillo]

Nazwisko: Szujski
Imię i otczestwo: Kamil Pawłowicz
Skill: 3, Panzer Leader, Engineer

Życiorys: Pochodzenie rodziny Szujskich nie jest do końca jasne. Sami Szujscy dowodzą jednak, że są potomkami prastarego rodu Ruskiego, z czasów przed-chrystianizacyjnych. Jednakże pierwsze oficjalne zapiski o Vytautasie Szujskim - pradziadzie Kamila, pochodzą z końca XVII wieku. Pod rządami Saskimi piastował on urząd starosty grodowego w Wielkim Księstwie Litewskim. Za życia pomnażał majątek oraz włości, co wraz z przywilejami Złotej Wolności zapewniło stabilizację materialną rodzinie Szujskich. III wojna północna stała się dobrą okazją, do pomnożenia majątku oraz kontaktów. Jednakże plany Szujskiego spłonęły na panewce, gdy wojska Szwedzkie wkroczyły przez Inflanty na teren Rzeczpospolitej. Wtedy to trzecia część włości Szujskich została rozgrabiona przez armię Karola XII. W dwa lata później Szujscy poparli konfederację sandomierską, co zakończyło się kolejnymi szykanami jednego z możniejszych rodów w owym czasie. W annałach historii nazwisko Szujskich pojawiało się w XVIII wieku jeszcze dwa razy, przy okazji konfederacji barskiej i targowickiej. Jednakże miały one charakter mocno epizodyczny, gdyż rodzina Szujskich mocno już zubożała pod koniec wieku XVIII, nie odegrała znaczącej roli.
Kolejne informacje dotyczą praprawnuka Vytautasa, Wasyla. Był on wpływowym jegomościem pochodzącym z St. Petersburga, sprawującym wysoki urząd carski. Natomiast jego wnuk - Kamil, był całkowicie odmienną osobą. Socjalizmem zaraził się na studiach, bo jak wspominał w swoich zapiskach "Było bardzo modne w owym czasie być socjalistą". Jednakże nigdy nie był bolszewikiem, a jedyne co go z nimi związało to przeogromna nienawiść do caratu, co może być dziwne zważywszy na to ile zawdzięczali dwa pokolenia wcześniej. Jednakże cały majątek zgromadzony przez okres blisko 70 lat, został zaprzepaszczony przez nieudolnie prowadzoną wojnę.
Do armii Kamil wstąpił w wieku 272 lat, podczas wojny poisko-bolszewickiej, choć początkowo walka nie przychodziłą mu łatwo. Jednakże z czasem wykazał się heroizmem, co zapewniło szybki awans i aż 15 medali, w przeciągu 2 lat. W wieku 39 lat został awansowany na urząd generałą dywizji, wraz z przydziałem do dywizji gdzieś w BSRR.

Wojska lądowe, najlepiej pancerniaki, ewentualnie zmoty z domieszka pancerniakow 2 + 1.
Przydział: Pierwszy do walki

[Logan?]

Nazwisko: Sokołow
Imię i otczestwo: Andriej Iwanowicz



Przydział: Wojska lądowe, najlepiej pancerne bądź zmechanizowane, ale może być też zwykła piechota.
Skill: 2
Trait: trickster, offensive doctrine

Andriej Iwanowicz Sokołow urodził się 12 stycznia 1898 roku w Leningradzie (dawniej Piotrogród). Był synem szewca i nauczycielki.Od wczesnych lat Andriej Iwanowicz zaangażował się w działalność rewolucyjną. W czasie Wojny Światowej był został zatrudniony w Zakładach Putiłowskich. To od strajku w tych właśnie zakładach zaczęła się Rewolucja Lutowa w której 19 letni wówczas Andriej aktywnie uczestniczył. W marcu 1917 roku przyłączył się do Gwardii Czerwonej (przemianowanej po zwycięstwie w Rewolucji Październikowej na Armię Czerwoną). W 1920 roku Andriej Iwanowicz Sokołow wstąpił do partii. Otrzymał przydział do 3 Armii na Front Zachodni. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po traktacie pokojowym, został skierowany do Frontu Północnego. W 1921 roku został podporucznikiem, w 1926 podpułkownikiem, a w 1930 pułkownikiem. Po nominacji na pułkownika został skierowany na studia z wykorzystania jednostek pancernych w Akademi Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, które zdał w 1934 roku. Po zakończeniu nauki został skierowany do Kijowskiego Okręgu Wojskowego.W 1938 został kombrygiem. W czasie czystek był wielokrotnie przesłuchiwany,lecz nie postawiono mu żadnych zarzutów. Obecnie oczekuje na przydział.